ntik_ngaiz

Zuek ere askotan entzungo zenuten muturrek maiz elkar ukitzen dutela, ezta?

Ez, beno, Carmen de Mairena aparteko kasu bat da! :-) Ez naiz berak emandako musuetaz ari, orokorrean baizik.

Txikitan, bi lerro paralelek adibidez infinituan elkar ukitzen zutela esan zigutelakoan nago.
Eskuin-muturraren eta ezker-muturraren estetika berdintsua dela ere agerikoa da.
Jende listo-listo-listo-listoa omen denak, azkenean tontotik gehiago izaten duela ere ez didazue ukatuko.
Naturan berriz, neguak uda pare bat aldiz ukitzen du urtean.
Gogoan dut baita ere Dalí eta Oteiza-k, Velazquez-en Meninetan nola topo egiten zuten komentatu nuela aspaldi batetan nire aurreko blogean.

Bada, usaimenarekin eta dastamenarekin ere antzeko zerbait gertatzen dela esan genezake. Hots, oso ezberdinak, muturrekoak diren bi usain edo zaporek, diruditena baino “antz” handiagoa izan dezaketela.

Eta “antza” diodanean ‘molekularki’ esan nahi dut. Usain desberdinak, azken batetan gure sudurretara iristen diren molekula ezberdinek sortuak baitira. Eta zaporeek usaimenarekin erlazio zuzen-zuzena dutela ere jakina da.

Indola molekulak esate baterako, kontzentrazio handitan ustel-usaina omen du, baina kontzentrazio txikietan lore-usaina. Perfumeak egiteko erabiltzen omen da molekula hau adibidez.
(Beno, hala irakurri dut behintzat hemen eta baita sinestsi ere :-)

Nahiko bitxia, ezta?

Beno, ba Kas Limon eta Kas Naranajarenak… horrek bai ez duela galerarik! :-)
Dirudienez, eta aipaturiko artikulotik hartua hau ere, bi zaporeen oinarriak molekula berbera dago!! Limonelo molekula hain zuzen!

Gertatzen dena da, hori bai, limoi zaporean limonelo molekula era batetan agertzen bada, laranjazkoan bere simetrikoa agertzen dela.
Horra hor gakoa.

Baina beno, zertarako horrenbeste txapa, muturrek elkarrekin ukitzen dutenaren adibide garbi, zuzen, eta berealakoagoak milaka baditugu gure inguruan.
Begira! Begira! :-)